wedstrijdverslag Indoor Ahoy Rotterdam.

Afgelopen weekend was het weer zover de laatste indoor wedstrijd van 2011 stond voor de deur. Voor ons toch wel weer een hele speciale, want dit werd onze eerste officiële wedstrijd van onze nieuwe Amerikaanse mini. Ook weet iedereen dat onze vriend sinds vorig jaar Phillip Fairbanks zou overkomen met zijn mini. Afgelopen maandag kwamen ze aan op Schiphol. Het was nog even spannend, wanneer nou echt de container zou komen maar gelukkig was hij er dinsdag. Daarna hebben we op woensdag en donderdag de laatste dingen afgemaakt en hebben we nog wat tijd doorgebracht met Phil en Jessica die voor het eerst in hun leven in Europa waren.

Na alles al op donderdagavond te hebben ingeladen kon Wim met Helma en Phil en Jessica op vrijdagmorgen naar Schiphol om daar ook Brain Knox en Kyloe Knapp ook uit Amerika gekomen op te pikken. Die dag lieten we ze nog wat van Amsterdam zien. Aan het eind van de dag kwamen we in Rotterdam Ahoy aan en was de trailer gearriveerd van Bertus. We keken wat rond en Phil maakte kennis met de eerste Nederlanders. Ook de baan werd bekeken die er zeer goed bij leek te liggen. Na een kort bezoek gingen we naar ons hotel en maakte we ons op voor de zaterdag Pullingdag. Rond 9 uur zaterdagmorgen reden we weg bij het hotel en kwamen gelijk aan met onze Lambada Trailer. Alles werd uitgepakt en de eerste deelnemers kwamen een kijkje nemen bij onze en Phils mini. Na een gezellige drukte voor 12 uur werd het rustig bij onze trailer en kon de wedstrijd beginnen. De opening ging zoals gewoonlijk met een paar fikse klappen ook dit was voor de Amerikanen nieuw. Hierna ging het vrijwel gelijk beginnen voor ons de mini klasse stond namelijk voor het eerst op de middagsessie op het progamma. En zo moesten we ons dus al rond kwart over twaalf melden bij de weegbrug. Het gewicht viel niet tegen vergeleken in Amerika we hadden wat extra gewicht gemaakt maar dit was helaas net wat te overmoedig, er moest weer zo’n kleine 20 kg af. Phil had wel hetzelfde gewicht gehouden en zat dan ook aan het gewicht.

We waren als 2de klasse aan de beurt en Wim ging het voor het eerst in Europa proberen hij had ook nog eens de proeftrek. Wel extra spannend omdat alles nieuw was de sleepwagen met als grootste verschil. Wim ging voorzichtig weg en wat we hoopte gebeurde ook de mini haakte prima op en met veel snelheid ging Wim naar het eind. Waar hij beheerst van het gas ging om zo geen rare dingen te laten gebeuren, op datzelfde moment werd ook de noodstop getrokken op de sleepwagen die toch voor extra veiligheid ging. We hadden het in eerste instantie niet eens door dus dat kwam goed uit. De sleepwagen bleef staan en de rest kwam er door diverse problemen nog niet aan. Toen de beurt aan Phil, zou hij ook zo'n run neer kunnen zetten. De Rat Poison werd zoals ook altijd in Amerika gebeurde gestart door zijn vriendin Jessica, Wim zette hem voor de sleepwagen en hij ging er ook als een Raket vandoor hij ging met de voorwielen hoog van de grond naar het eind van de baan. Wat een snelheid en wat een run. Er kwam ook na hem niemand meer aan de Full Pull alleen Cat Weazle 2 kwam nog in de buurt maar ook te kort voor de finale. De Finale ging dus gelijk tussen de kampioen van Amerika en de nr. 4 (wij) met Wim als eerste hij ging mooi weg en met een mooie balans ging hij opnieuw richting de Full Pull bij 61,03 vond Wim het wel mooi geweest en trok het gas dicht. Als laatste dan de Origenal Rat Poison die als een verleerd rijder van start ging en een show weggaf wat prachtig om te zien was met de voorwielen hoog in de lucht verpulverde hij onze afstand en liet Wim zien wat er mogelijk was. Bij 68 meter vond de eindvlagger het genoeg en werd hij afgevlagd.Dit gebeurd echter niet zo vaak in Amerika en Phil was daar nog over aan het nadenken voordat hij het podium besteeg. “Ik werd afgevlagd zei hij.” Een droomstart dus voor ons in de miniklasse nu kijken of we ook voor het buitenseizoen de juiste set up kunnen vinden. Inmiddels was de 3,5 ton van start gegaan met weer de strijd tussen ons en Lambada's sterke broer van Bertus Boer. Na al een aantal Full Pulls was het de beurt aan Bertus die vandaag toch eens Gert eraf wou rijden na die paar centimeter verschil in Zwolle. Bertus ging als een speer naar het eind en ook een finale dus. Wij moesten gelijk na Bertus en Gert wist dus wat hij moest doen. Met een mooie start ging Lambada naar de Full Pull, er was al goed te zien dat hij het moeilijker had dan Double Screamin' ook het toerental was matig op de goede baan die er lag. In de Finale kreeg Jaap van Diest problemen met 1 van de motoren waardoor Wishpering Giant er voorbij kon. Toen de beurt aan Bertus die het vandaag wel zag zitten en liet zien waarom hij Nederlands/Europees kampioen was. Met een super run ging hij ruim aan de leidersvlag voorbij. Gert wist wat hij moest doen, Wim had nog wel wat veranderd aan de balans meer kon hij er niet aan doen. De Lambada ging mooi hangen maar de snelheid die Bertus kreeg kwam er zeker niet in en zo'n 3 meter voor de vlag was het gebeurd. En zo was het voor het eerst dat de Double Screamin' zijn "grote broer" versloeg. Misschien wel een goed moment omdat het waarschijnlijk wel weer een poosje kan duren wanneer we weer tegen elkaar rijden. Als laatste was Simply die net als in Zwolle door Jaap, Gert en Bertus er nog af konden rijden maar ook hij kreeg niet voldoende snelheid en strandde op de 3de plek. In de pauze werd het toch behoorlijk druk bij onze trailer na de dubbel in beide klasse's hadden vooral de mini's en Phillip Fairbanks de aandacht. En zo verkocht hij zijn eerste Amerikaanse shirt's op Nederlands bodem.

De avond stonden voor ons nogmaals de mini's op het progamma ditmaal de top 5 van de middag met daaraan sluitend de 4,5 ton modified. Door de vele klasse's in de avond besloot de wedstrijdleiding om met de finaleafstelling van de middag te rijden ook vanwege de maar 4 mini's die meededen Challanger die de wild card had gekregen kreeg helaas met het warmdraaien problemen. De Landy had nu de eerste run en de sleepwagen stond zwaar... rond de 39 meter was het gebeurd. Toen de beurt aan ons Gert ging het nu weer proberen dit was nog maar zijn 2de keer op deze mini na Tomah vorig jaar Juni. Hij had Phil 's middags zien rijden en dacht ik moet ook harder weg en al rond de 10 meter was het gas vol onderin. Even schrokken we maar gelukkig ging het goed en er kwam gelijk balans met een geweldige balans en de voorwielen laag werd er vrij gemakkelijk een Full Pull gereden en vond Gert het bij 63 meter wel genoeg. Toen de beurt aan de Rat Poison hij kwam niet zo mooi weg als in de middag sessie en moest ook nog eens een paar keer corrigeren maar met nog een super run ging hij een kleine meter aan Gert voorbij. Met alleen nog Cat Weazle tegaan hij maakte een goeie run maar kwam met deze afstelling niet op snelheid en kwam zo'n 20 meter tekort! Weer een 1-2 dus met alleen Willem nog te gaan. Dit ging allemaal niet zo als dat het moest lopen toen we buiten de motoren startte wou 1 van de achterste motoren niet lopen en na wat kijken en zoeken bleek de point box van de ontsteking kapot te zijn, geen vonk dus. En dan zul je zien ook nog geen reserve bij ons dus werd er door Bertus in alle spoed 1 van zijn machine gehaald. Gelukkig kregen we het binnen de tijd gerepareerd en kon Willem gewoon op zijn eigen plek rijden. Dit ging nog niet van harte, doordat we toch behoorlijk gewicht van de achterkant hebben gehaald vorig jaar haakte hij niet lekker op en moest Willem op vermogen de Full Pull halen. Die overigens door 3 anderen behaald werd. Voor de finale besloten we een aantal gewichten van de neus te laten omdat we het er achter niet bij konden hangen. Voor de finale vroeg Wim nog aan Bertus hoe lang die start accu eigenlijk mee ging aan Bertus, die zei oh geen probleem. Maar tijdens het opstarten bij de tweede motor was het gebeurd met de accu. Wim zag het direct en dacht maar 1 ding ik moet zo snel mogelijk de quad hebben en speerde naar buiten. Gelukkig was hij snel terug en kregen we de tijd om door te starten. Willem ging nu helemaal links weg daar leek de baan nog het beste, Willem ging heel mooi beheerst weg en dat maakte de basis tot zijn afstand met een mooie run was Willem terug en ging voorbij de vlag van Whispering Giant met zo'n 4 meter. Als laatste dan nog de Simply die afgelopen jaar bewezen heeft wat er allemaal in zit. Maar met een beetje onstuimige run kwam ook hij een dikke 3 meter tekort. Dit betekende dus voor Willem opnieuw de Jan van Alphen trofee. Een zeer bijzondere prijs voor ons vanwege ons bij zijn in 2007. Die we dus voor de tweede keer wonnen. Een zeer goeie en bijzondere dag voor ons met vooral de mini's als hoogtepunt. We kijken dan ook uit naar het buitenseizoen. We laten zeer binnenkort weten wat ons schema word en waar we gaan rijden dit jaar. Hou onze site in de gaten.

Tot snel!